Lintopdrachten overslaan
Verdergaan naar hoofdinhoud

Voorwoord

In de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw werden we geconfronteerd met het volledig verdwijnen van de iep. Minuscuul kleine kevertjes van maximaal 6 mm “groeven” zich in onder de schors van de boom en legden daar hun eitjes, soms 2 of 3 maal per jaar. Op zich niet erg, maar de kevers droegen een schimmel bij zich, die verwoestend bleek. De sapstroom werd geblokkeerd en zelfs iepen van net na de oorlog bezweken soms binnen één seizoen. Desastreus voor de boom, die na de 2e wereldoorlog met zijn inundaties en houthonger, bij de wederopbouw massaal werd aangeplant, vooral vanwege de lage prijs en de gemakkelijke vermeerdering.
Overheden lieten aangetaste bomen direct verwijderen, waarbij particuliere bezitters soms een vergoeding kregen voor hun gemaakte kosten. Of dit de juiste aanpak was laat ik in het midden, maar vaak was men te laat met ingrijpen. Nog steeds ziet men ‘s zomers langs de wegen nog aangetast iepenopslag staan. De hoop dat de kevers zonder “eten en huisvesting” zouden uitsterven en de stoere iepen weer langzaam terug konden keren bleek ijdel. Een zelfde beleid is immers wel geslaagd bij bacterievuur in meidoorn, fruit en cotoneaster. Direct vernietigen van de haarden!
De aanval op onze fraaie kastanjes lijkt mee te vallen, alhoewel prachtige exemplaren sneuvelden. Sommige deskundigen noemen de “bloedingsziekte “ een griepje. Laten we dat maar hopen. Sinds 2010 lijkt de es het bomenarsenaal in Nederland te verlaten. Met name in de kustgebieden, dus ook langs onze Zeeuwse binnenwegen is de “essentaksterfte” de grote boosdoener. Wegen die vorig jaar al gedund zijn door het Waterschap zijn dit jaar weer geschouwd en kaalslag is onvermijdelijk. Over de te volgen strategie is men nog aan het overleggen. In ieder geval wordt er van gezonde soorten volop materiaal verzameld voor vermeerdering. Maar op andere plaatsen wordt ook preventief gerooid. Of dit een gevolg is van een eventuele opwarming van de aarde…………………..
Uw voorzitter

Donateursmiddag U zult zich wellicht al afgevraagd hebben: hoe zit het met de lezing voor de donateurs? Al jaren gepland in november zou het nu wel heel kort dag worden. We hadden dit keer nogal wat moeite om een geschikte spreker te vinden. Gelukkig is het uiteindelijk toch gelukt: Graag nodigen we u uit voor onze donateurmiddag op vrijdag 26 januari om 14.30 uur. Na een woordje van de voorzitter zal schrijver en publicist Wim Huijser een lezing houden over “De populier, onze volksboom in nieuw perspectief”. De tuinzaal van de Kloveniersdoelen is open vanaf 14.00 uur.

Vogeldijk

Onze kritische opstelling bij het plan van de provincie heeft resultaat gehad. In een overleg deze zomer zijn alle mogelijkheden vanuit beide standpunten kritisch bekeken. Onze belangrijkste wens om het landschapsbeeld zoveel mogelijk te behouden door een flexibelere fasering is gehonoreerd. Maatwerk dus. Eerst de zwakke plekken en zoveel mogelijk spreiding over de lengte van het kanaal. Het ene jaar wat meer, het andere wat minder. De termijn van acht jaar is gebleven. De veiligheid maakt langer uitstel onverantwoord. Ook de aanpak om over de hele breedte bomen te rooien blijft gehandhaafd. Aan het in één keer rooien van de rij langs het spoor, hetgeen voor de veiligheid van het spoor ons het effectiefst leek, wilde men niet. De windgevoeligheid van de twee resterende rijen wordt te groot volgens hen.
Jaarlijks worden de bomen op hun veiligheid beoordeeld. Op basis hiervan wordt de aanpak voor dat jaar bepaald. In overleg met ons. We proberen er het beste van te maken maar het zal pijn doen. Steeds meer. Om erger te voorkomen gaan we proberen met betrokkenen een visie voor het hele kanaal te ontwikkelen, want de abelen aan de overzijde langs het fietspad en in het deel tussen Middelburg en Kleverskerke zijn eveneens kwetsbaar. Een zorgvuldige planning kan het iconische beeld van het kanaal door Walcheren zolang mogelijk in stand houden.

Kapvergunningen

We volgen deze nauwlettend. Een tussenstand na gevoerd overleg: *Biggekerke: aanvraag kap knotwilgen Oostweg ingetrokken.
*Koudekerke: illegale kap linde Middelburgse weg wordt onderzocht.
*Middelburg: idem zieke kastanje Seissingel.
*Zoutelande: handhaving abelen Valkenisseweg wordt onderzocht.
*Middelburg: Herplant kastanjes op bolwerk conform plan Copijn wordt onderzocht.
*Oostkapelle: vervanging iepen Dorpsstraat, soort nog nader te bepalen.
*Middelburg: handhaving lindes Groenewoud bij nieuwbouw HZ waarschijnlijk.
*Vlissingen: instemming met kappen zieke bomen na VTA-controles.

Een boom van de kunstenaar Anne de Vries, genaamd “Face Freedom”. Een zeer oude boom, te zien aan de dikke stam. Hij heeft veel meegemaakt en waarschuwt de voorbijgangers. Hij heeft het door de eeuwen heen allemaal zien gebeuren. Middelburg verdiende veel geld en dat wil Middelburg nog steeds doen. Hiervoor kon, kan en moet alles wijken, maar hebben wij wel de vrijheid om alles ten koste van het gewin te slopen en kort en klein te staan? Is het niet belangrijk om waardevolle zaken te behouden en te beschermen? Monumenten, die eeuwen hebben bestaan, worden na vernietiging weer opgebouwd. Bomen, vele tientallen jaren oud en ouder, gaan ten gronde vanwege de blaadjes op de stoep of schaduw in de kamer. Zo blijkt “Freedom” een vrijheid te zijn om levend erfgoed naar believen te slopen. De opgestoken vinger van de boze boom kan een waarschuwende vinger zijn voor ondoordachte en onbesuisde plannen van alle bestuurders op Walcheren. Niet alleen dode voorwerpen, maar ook de levende voorwerpen horen bij de geschiedenis en behoeven bescherming van de mensen die er toe doen.

Molenwaterpark

Het ei is gelegd. De gemeenteraad heeft het benodigde krediet ter beschikking gesteld. Nu kan het ontwerp, dat Bosch&Slabbers samen met de werkgroep heeft gemaakt, worden uitgewerkt en uitgevoerd. Er zijn nog een paar aandachtspunten zoals de aansluiting van de fietsroute Koepoortlaan, de verharding van het parkeerplein voor de schouwburg (minder steen), geen kap van bomen die nog een tijdje mee kunnen (o.a. Huizingalaan), inpassing friettent, de amfibieën e.d. Wij zullen binnen de werkgroep hiervoor ons best doen. Als alle procedures (inspraak, wijziging van het bestemmingsplan) vlot verlopen kan begin 2018 met de uitvoering van het park worden begonnen. Eind 2018, bij de opening van de vernieuwde schouwburg, zou het park al grotendeels zijn nieuwe gezicht moeten tonen.

Voorlopig ontwerp

Kopenhagen gaat de komende tien jaar honderdduizend bomen planten

Op 30-10- 2017 ruimde de Volkskrant daarvoor een hele pagina in. Kopenhagen zoekt ruimte voor die bomen op de stoep, bij scholen, rondom tehuizen, in al bestaande parken en in een nieuw aan te leggen bos. Maar ook bij particulieren. Vijftienduizend van die bomen, fruitbomen in het bijzonder, worden geschonken aan stadsbewoners die ze in hun eigen tuin mogen zetten. Dat scheelt in onderhoudskosten, zal de bomenambtenaar van Kopenhagen bedacht hebben.
Planologen willen in Kopenhagen het groen weer een belangrijke plaats geven. Wakker geschud door de eigen bewoners wil het gemeentebestuur van de Deense hoofdstad nu de eerste CO2-neutrale hoofdstad ter wereld worden. Met die ambitie kun je niet langer de boom opofferen voor wegen, nieuwbouw en parkeerplaatsen.
Middelburg kende in 2011 een piepkleine variant op dit spraakmakende Deense idee. Toen werd het project ‘Moeders van Klarenbeek’ van Birthe Leemeijer gerealiseerd, waarbij jonge moeders een fruitboom kregen om te planten in hun eigen tuin. Op de gevel van elk deelnemend huis werd ook een tegel geplaatst met informatie over de betreffende boom. Het project is bedoeld als groeiend project . Leemijer hoopt dat nieuwe moeders worden aangespoord ook een fruitboom te planten bij de geboorte van hun kind. In 2017 gebeurde in Middelburg juist het tegenovergestelde als in Kopenhagen. Toen schonken ruim dertig particulieren evenzovele fruitbomen aan de gemeente. Die bomen werden onder begeleiding van de Stichting Landschapsverzorging (SLZ) geplant in de Sprenckweide, een stadspark in wording. Zeeland is de minst bomenrijke provincie van Nederland. Hier heerst de neiging grote bomen als vijand te zien. Teveel blad, schaduw, wortelopdruk. Willem Vermandere bezong die neiging:
"der liggen dertig bomen geveld je moet daar niet om rouwen want bomen zijn vals en plegen geweld langs de weg zijn ze niet te vertrouwen den eik is sterk lijk gewapend beton populieren hèn een droge kele platanen zijn schurftig en den olm ongezond en de wilgen zin d'r hier toch veel te vele" Maar de boom is geen bedreiging, is goed gezelschap, geeft ons op beeldschone manier een band met de natuur, zorgt voor zuurstof, geeft verkoeling bij hitte, absorbeert regenwater bij een plensbui en haalt fijnstof uit de lucht.

Herinneringsbomen

Koningslinde en koningin Emmabankje op het Seisbolwerk

Zo ziet de herinneringsboom op het Seisbolwerk er nu uit. Het is een koningslinde uit 2009. Het is een vervanger van die uit 2007 die vanwege een brand verloren ging. In 2007 werd de koningslinde door Catharina van der Slikke met Karla Peijs en Koos Schouwenaar daar geplant. Ter herinnering van zestig jaar boomplantdag. Je moet het maar weten. Er staat geen bordje bij, wel een bankje. De plek is historisch. De eerste boomplantdag was in 1947. Toen zijn op het Seisbolwerk meerdere kastanjes geplant als aftrap van de actie om Walcheren weer leefbaar te maken. Met de slogan “Zeelands tuin zal herryzen. Plant een boom op Walcheren”. Die bomen kwamen uit de tuin van Paleis het Loo. Diezelfde Cataharina plantte als klein meisje toen één van die kastanjes. In het bijzijn van Prinsesregentes Juliana met prins Bernhard en burgemeester jhr. Mr. Sandberg tot Essenburg. Haar kastanje staat er nog steeds. Een paar andere zijn de laatste jaren aan de bloederziekte bezweken. Die van haar is in 2007 behandeld met goed resultaat. Het koningin Emma-bankje komt van het Langevielebolwerk. Na de inundatie verloren geraakt maar in 2007 teruggevonden en op het Seisbolwerk onder de koningslinde geplaatst. Op die plek zit ook een koker in de grond. Daarin staat de historie beschreven, ondertekend door een basisschoolleerlinge, de toen 11-jarige Josefien Vermet. Zij kan worden beschouwd als de opvolgster van Catharina van der Slikke. De jeugd is onze toekomst. Ook van de bomen. En de doelgroep van de jaarlijkse boomplantdag. De koningslinde en kastanjes op het Seisbolwerk behoren tot ons collectief geheugen. Zij verdienen een bordje met zeventig jaar historie. We gaan ons daar sterk voor maken. Hopelijk worden ook de verdwenen kastanjes snel herplant.

1e boomplantdag 4 november 1947
60e boomplantdag november 2007

Nollebos Vlissingen

Kort voor het afdrukken van de nieuwsbrief bereikte ons het nieuws dat er mogelijk toch een aantal vakantiehuisjes in het Nollebos komen als uitbreiding van de Sauna met een oppervlak van 700 m2. Ook is er een plan voor een horecavoorziening bij de parkeerplaats aan het eind van de van Woelderenlaan. De raad besluit hierover op 21 december; de adviesraden zijn op 7 en 14 december.