Lintopdrachten overslaan
Verdergaan naar hoofdinhoud

Nieuwsbrief maart 2018

Een nieuwe lente

Op het moment van schrijven kunnen we nog steeds niet spreken over fraai lenteweer. Integendeel, een nieuwe aanval van Koning Winter slaat succesvol om zich heen. Gelukkig konden we tussendoor met duizenden schoolkinderen de 62ste Boomfeestdag vieren. In heel het land werden woensdag 14 maart meer dan 200.000 bomen geplant in steden en langs wegen. Ook op Walcheren werd in iedere stad en dorp geplant, terwijl in de stad Veere door de basisschool de wilgen werden geknot langs het Singeltje.
In Middelburg plantten de kinderen van het “Springtij” met assistentie van de wethouders Arjan Beekman en Johan Aalberts en gedeputeerd Jo-Annes de Bat een 30-tal bomen zoals walnoot, sierkers, amberboom en tamme kastanje. Ook een van de planters van de eerste linde na de Watersnood op Walcheren was aanwezig. Een leuk detail is dat Arjan Beekman en Jo-Annes de Bat zo’n 30 jaar geleden in hun geboortestad ook samen bomen plantten toen ze bij elkaar in de klas zaten. Helaas moest erbij vermeld worden dat de door hun geplante boom er niet meer stond. En dat schijnt meer te gebeuren, kinderen zoeken vaak de door hun geplante bomen, maar die zijn door stadsuitbreiding al lang gesneuveld. ‘s Middags werden ook door kinderen uit de buurt op Speelhof Hoogerzael in Middelburg bomen geplant.
Verder liggen langs vrijwel alle Walcherse wegen wel stammen en takken van vooral essen die gerooid moesten worden vanwege de essentaksterfte. Een ziekte die gigantisch snel toeslaat en zeker 80% van de essen al heeft aangetast. Vanwege het naderen van het broedseizoen zal het kappen binnenkort gestaakt moeten worden, De ziekte gaat evenwel onverminderd voort.

Ter Hooge
Onvoldoende communicatie omtrent legale
kap ergert betrokken burger

Begin februari 2018 laat de Stichting Lynden ter Hooge een begin maken met de uitvoering van een beheersplan ter sanering. Dit wordt uitgevoerd door de Bosgroep Zuid- Nederland, een commercieel bedrijf. Het landgoed is particulier terrein en ligt buiten de bebouwde kom van Middelburg.
Een erg teleurgestelde burger liet ons het afschrift van zijn brief aan de Bosgroep lezen. Hierin verwijt hij hen grootschalig bos - en natuurvandalisme, verminking zelfs. De hoeveelheid bomen die sneuvelden konden we niet precies achterhalen, maar we schatten tussen de 100 en 200 bomen, meest gezond. We zagen vele beuken en esdoorns liggen.

De Tuin van Zeeland besloot te achterhalen of hier sprake is van overtreding van regels. De gemeente Middelburg was niet op de hoogte. De Provincie ook niet , maar raadde aan de RUD ( in Terneuzen) te bellen. Deze was ook niet op de hoogte. Kafka wist al hoe dit ging verlopen..... Uiteindelijk, de volgende dag de juiste persoon aan de lijn, van de RUD (Regionale Uitvoerings Dienst) en dat leverde het volgende op:
Er was geen melding gemaakt van een voorgenomen kap. Eenmaal weet hiervan, werd meteen een bezoek afgelegd door een inspecteur en hij gaf ons meer informatie.
Het buitengebied valt onder de Natuurwet en hier wordt gedund. Voor dunning is melden niet verplicht. Wat is dan dunning , in de taal van de Natuurwet: een maal per 4 jaar mag maximaal 10% van het bosperceel worden gekapt, de verjongingsgaten mogen niet groter zijn als anderhalf maal de boomlengte (hfdst. 8 Verordening Wet Natuurbescherming Zeeland 2017, op de site van de Provincie onder Natuur en Landschap).
Zo, nu hadden we tenminste niet voor niks tot over de enkels in de modder gelopen. Maar: waarom wordt een dergelijke zware ingreep niet altijd gemeld bij de overheid? Zodat eventueel kan worden overlegd. Het betreft voor een groot deel openbare wandelpaden. Reacties vol onbegrip zijn te voorspellen.
Meldplicht, overleg, uitleg, duidelijke communicatie, kunnen een dergelijke ingreep, die strikt genomen legaal was, beter doen begrijpen. Wandelaars kunnen nu tijdens de werkzaamheden er enkele maanden niet terecht. Een klein uitlegbord , aan de kant van de Breeweg, geeft toelichting.
Er wordt ingezet op toekomstbomen , die worden geselecteerd ten koste van buurbomen ( in de taal van de Bosgroep). Er volgen nog 2 kaprondes, een in 2021 en een in 2025. Zo’n 500 bomen worden in totaal teruggeplant. De bedoeling is meer variëteit te krijgen door het planten van beuk, tamme kastanje, linde, taxus, hulst en sparren.

Dishoek

Langs het fietspad onderlangs de duinen bij Dishoek zijn bomen gerooid om het pad te kunnen verbreden en daarmee de veiligheid te verbeteren. Hoe pijnlijk ook, zo’n ingreep is te rechtvaardigen. Het was er ’s zomers smal en donker. De ingreep beperkt zich tot een rij bomen langs het fietspad. De manteling blijft voldoende intact. Een noodzakelijk kwaad. We kunnen er mee leven.

Vogeldijk

Het eerste gat is geslagen. Deels gepland, deels door de storm bepaald. Vooral in het middendeel. En hier en daar nog enige dunning. Het bevestigt onze visie om verspreid over de lengte in te grijpen zodat voor de voorbijganger het majestueuze profiel zolang mogelijk blijft ervaren. Pas als je passeert zie je de kaalslag. De volgende jaren zal het erger worden, maar we zullen proberen een zo groot mogelijke spreiding te bewerkstelligen. Eind april worden er 70 nieuwe abelen en enige struikgroepen terug geplant.

Zorgen over ons “groen”

Sinds de afschaffing en het verbod op het gebruik van gif in de openbare ruimte is er veel aan het veranderen in het onderhoud van het groen en de overige openbare ruimte. Vooral de diverse overheden (Rijk, Provincie, gemeenten en waterschappen) maar ook particulieren, sportclubs en bedrijven ondervinden hiervan de “vermeende” nadelen.
Ja, inderdaad, het zal wel weer meer geld gaan kosten om alles tip-top te onderhouden. Maar je krijgt er ook wat voor terug.
Vooral de fauna zal deze maatregel waarderen. Ook Walcheren als Tuin van Zeeland ondervindt de gevolgen van het verbod. Doordat diverse soorten niet meer met vergif bestreden mogen worden, grijpt men nu terug op de daadkrachtige bestrijding van deze ongewenste soorten.
Dat er erg veel nevenverschijnselen bijkomen wordt maar vergeten en liever niet over gepraat. Men moet nu op mechanische wijze de ongewenste soorten bestrijden om toch een bevredigende en beheerbare groene omgeving te verkrijgen. Dit betreft vooral bramen, grote bereklauw, Japanse duizendknoop, de iep en tegenwoordig ook de essen. Met grof geschut (graafmachines, zagen, etc.) worden deze soorten nu bestreden. Verfijnd en zachtzinnig kan men deze werkwijze niet meer noemen. Ook vakkundigheid kan men de onderhoudsmensen niet altijd toedichten.
Geld en effect is de drijfveer. “Vervuilde” stukken beplanting en bermen worden radicaal gerooid. Dat hierdoor ook de goede (boom)soorten verdwijnen is “collateral damage”. Hier wordt wel over gepraat. En dat merkt de Tuin van Zeeland. Regelmatig wordt een beroep op haar gedaan om deze schade of werkwijze te beoordelen. Dikwijls moet zij ook vaststellen dat dit op dat moment de enige of juiste methode is . Er moet een afweging worden gemaakt tussen niets doen, vroeg ingrijpen of later een nog grotere schade toebrengen.
De Tuin van Zeeland is erg gesteld op de bomen en het groen van Walcheren. Toch wordt dikwijls gekozen voor de pragmatische oplossing. Die ziet er per definitie niet fraai uit, maar is op termijn dikwijls wel het meest behoudend ten aanzien van de resterende beplanting. Ook kan er beter door de beheerder hersteld worden wat verloren is gegaan.
De Tuin van Zeeland probeert altijd het verloren gegane te laten compenseren in de omgeving en stelt hieraan hoge prioriteiten. Walcheren, als “de tuin “ van Zeeland staat wat dat betreft hoog in ons vaandel.

Molenwaterpark

Nu het inrichtingsplan concreet gaat worden van voorlopig naar definitief ontwerp wordt de discussie ook scherper. Als deelnemer aan de werkgroep, die samen met de ontwerper Bosch & Slabbers en de gemeente het plan ontwikkelt, doen wij onze uiterste best voor een goed resultaat. Het planconcept spreekt ons aan. Dat steunen wij. Bij de uitwerking zijn we kritisch. De kwaliteitsopname van de bomen bleek geen rooskleurig beeld te geven. Veel slechte bomen met geen goede toekomst mogelijkheden (ondergrond, ouderdom, concurrentie). “Kaprijp”, aanvaardbaar als het plan dat noodzakelijk maakt. In het voorlopig plan zouden meer dan 80 bomen sneuvelen. Teveel en soms onnodig naar onze mening. In het overleg met de ontwerper hebben wij aanpassingen bepleit, die meerdere bomen spaarden zonder het concept aan te tasten. Door paden iets te verleggen, de positionering van de waterbuffers (wadi’s) nog eens kritisch te bekijken , parkeeroplossingen iets aan te passen, bij de detailuitwerking nog eens goed naar de ‘veroordeelde” bomen te kijken. Onze woorden en schetsjes vonden een gewillig oor. Zo wordt de populier voor Sinke Komejan gespaard. Ook de kastanjes in de Huizingalaan worden gehandhaafd. Wadi’s en paden zijn aangepast ten gunste van bestaande bomen. Reacties van omwonenden hebben hieraan sterk bijgedragen.
Maar er is ook gekapt. Op de hoek Molenwater-Nieuwe Oostersestraat zijn de lindes verwijderd. Dit moest nog voor het broedseizoen, dat 15 maart begint, om de aanleg van het parkeerplein voor de schouwburg in de zomer mogelijk te maken. Het definitieve plan wordt naar verwachting 10 april gepresenteerd.

Boomdijk

Staatsbosbeheer had de dijk in februari weer herplant. Twee rijen met 410 Canadese populieren aan de noordkant en een rij van 37 eiken met een grotere onderlinge afstand aan de zuidzijde als resultaat van overleg tussen TvZ en SBB. Op 15 maart meldde de PZC dat langs de zojuist aangeplante Boomdijk in Nieuw- en Sint Joosland de gehele jonge aanplant was geknakt door mensenhanden. Dat dit geen vandalisme meer genoemd kan worden, blijkt wel uit het feit dat bijna 2 kilometer aanplant systematisch vernield is, alle toppen lagen dezelfde kant op. En van de eiken waren alleen de kleinere maten geknakt, de grotere waren te dik van stam en waren overgeslagen. Zo ook de boompjes voor een boerderij, waarschijnlijk uit angst om op heterdaad betrapt te worden. Voorbedachte rade dus, want de hele actie heeft zeker een paar uur geduurd. Politie en Staatsbosbeheer hebben de zaak in onderzoek. De financiële schade bedraagt meer dan 25.000 euro, de economische en emotionele schade minstens het dubbele.
Het deed al veel pijn, maar deze barbarij doet dat nog meer. Wij hopen dat in het nieuwe plantseizoen in 2019 de schade hersteld zal worden.

Ontgroening Domburgse watergang

De wilgen langs de watergang verdwijnen sluipenderwijs. Recent is een rijtje tegenover het Alexiacomplex omgezaagd. We proberen de herplant in de open stukken langs deze fraaie wandel- en fietsroute bij de gemeente voor mekaar te krijgen. Ook elders (de bolwerken!) moet herplant meer urgentie krijgen.

Kapvergunningen

Er is de laatste weken veel overleg geweest met gemeenten en waterschap n.a.v. kapplannen en klachten. Veel plannen blijken noodzakelijk en onontkoombaar, hoeveel pijn dat ook doet. Soms kunnen we iets bijstellen. Dat loont alle moeite. Een korte selectie: de bolwerken en Waldammerweg Arnestein in Middelburg, Middelburgsestraat in Oost-Souburg, Zuiverseweg, Gapingseweg, parkeerterrein bij camping Dishoek en pompgebouw Evides bij Oranjezon in Veere. We blijven alert.

Donaties

Wij houden weer onze hand op. Om dit werk voor de schoonheid van Walcheren te kunnen blijven doen. We doen het vrijwillig en met overgave. Om de overheden scherp te houden. Die bedoelen het goed, maar soms kan het beter. Wij blijven hen op de huid zitten. Met uw financiële steun kunnen we in nieuwsbrieven verslag doen, een lezing organiseren of iets bijzonders doen. Steun ons met een bijdrage voor 2018 op banknummer NL47 INGB 0009 1484 08 ten name van Stichting Tuin van Zeeland.
Mocht u al eerder uw bijdrage hebben overgemaakt, dank hiervoor.